Մեծատառ Ս տառով Սեր

Երկար ժամանակ է, որ ոչինչ չէր գրվում իմ սեփական տարածքում, իմ ստեղծած աշխարհում ու միապետությունում, երևի, որովհետև, ոչինչ էլ չէր փոխվում ու իմ կյանքը դարձել էր պատահականությունների տեսության ապացույց ու խառն էր, ինչպես իմ ցանկացած պահարանՙ լինի հագուստի կամՙ մտքերի: Ես երբեք չեմ փորձել ցույց տալ իմ զգացմունքները, որովհետև, գուցե, ես էլ եմ մեծ ու մի քիչ հավատում եմ անթերի ոչինչ չլինելուն ու տանիքիս վրա դաջել եմ Ընձուղտիս նման չմաքրվող միտք, որը հիմա չեմ ասի: Այն, որ իմ Ընձուղտը ուտում է իր երազանքների Լուսինը, այն, որ նա արդեն մի քիչ էլ կերել է, հույս չէ այն բանի, որ Լուսինս մի օր ամբողջությամբ կկշտացնի մեզ ու այլևս չի երևա…  Եթե նույնիսկ ուտենք Լուսնիս, ես ուզում եմ իմ Ընձուղտին տալ աշխարհի բոլոր Լուսիններն ու մեծատառ Ս տառով Սերը: Եթե Լուսինները կարող են շատ լինել, ապա Ս-ն միակն է ու Սերը միակն է, որ կարող է մատուցել Լուսնի լույսը, վրայի կլորներն ու նույնիսկ քարերը, որոնք համով չեն լինի, բայց մատուցողը շատ է սիրալիր ու դու խաբվում ես աշխարհի բոլոր ժպիտներին, բոլոր գրավիչ լույսերին ու քեզ ես տալիս Ս տառով Սիրուն, խոստանում ինքդ քեզ, որ Ընձուղտիկը պիտի ուտի միայն իր բերած ափսեի Լուսիններն ու երբեք չտրտնջա լույսի շատությունից կամ քչությունից, միշտ լինի հնազանդ ու ուտի ամբողջությամբ: Իսկ Ընձուղտիսանման միտքը, որ դաջված է ոչ այնքան հաջող տեղ ու երբեք ոչ մի լավություն չի անում, մեծի նման մտածելու արդյունքն է, որ չպիտի հավատաս աշխարհի բոլոր հրաշքներին, չապրես քո կյանքը Լուսնի վրա, բայց տաս քեզ մեծատառով Ս Սիրուն… Ես չեմ բողոքում Ս-ից, բողոքում եմ դաջված մտքից, որ պիտի չլինի, քանի որ ես հավատում եմ աշխարհի բոլոր հրաշքներին ու ապրում եմ Լուսնի վրա, ես չեմ ապրում, մենք ենք ապրում, մենք քիչ ենք, բայց ստեղծած նոր միապետության մեջ իշխում է Ս տառով Սերն ու միշտ ճիշտ ժամանակին մատուցում Լուսինը… Ես սիրում եմ իմ ամբողջությունը, որ պտտվում է Լուսնի շուրջ, որի վրա նստած է իմ մեծատառ Ս տառով Սերն ու կերակրում աշխարհի ամենաբարի Ընձուղտիկին, որ միշտ լինելու է հնազանդ բոլոր ուտելիքների ու Ս տառերի նկատմամբ)))